محمد بن على ظهيرى سمرقندى
289
سندباد نامه ( فارسى )
ستام : ساخت و يراق زين اسب ستردن : زايل كردن ستيهيدن : ستيزه كردن سجنجل : آينه ( غياث اللغات ) سحره : جمع ساحر : جادوگر سخافت : كمعقلى سخن خوردن : لاف و گزاف شنيدن ( دهخدا ) سداد : راست و درست سدّه : پيشگاه سدوم : نام يكى از پادشاهان جابر كه قاضيى داشت از خود ستمگرتر سرادق : خيمه سراير : جمع سريرت : نيّت سرجمله : گزيده و خلاصه سرحان : گرگ سرمد : هميشه و دائم ( غياث اللغات ) سرو : شاخ سطوات : جمع سطوت : حمله كردن سعف : شاخه خرما سفاهت : كمعقلى سقلاطون : رنگ كبود ، در اصل سقلاطون گون بوده است ( دهخدا ) سكن : آرامگاه ، هرچه به وى مرد آرام گيرد چون زن و فرزند و جز آن ( دهخدا ) سكنات : جمع سكنه : سكون سكنگبين : سركنگبين : شربتى كه از سركه و انگبين با شكر و قند مىسازند سگاليدن : انديشيدن سلاست : نرمى ، روانى سلس القياد : فرمانبردار سلوت : خوشى ، شادى سماجت : زشتى سمت : داغ و نشان سمر : داستان و حكايت سموّ : بلندى سميج : زشت سمين : چاق سنبله : ششمين برج سال كه به شكل دخترى است كه خوشهاى گندم را در دست گرفته است سنىّ : بلند و عالى سودا : از اخلاط چهارگانه ، خيال فاسد سوالف : جمع سالفه : گذشته سوزيان : سود و زيان ، مال سويدا : نقطهء سياه دل سيّاف : شمشير زن سيسنبر : نعناع طبّى ، گياهى از تيره نعنايان ( معين ) - ش - شارع : راه بزرگ شارق : تابان شافى : راست و درست شاقّ : دشوار ، سخت شبق : شدّت شهوت